Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

σ'εκείνο το άλλο σύμπαν


Μια νύχτα σιωπηλή, τότε που θα' χουν λιγοστέψει τα λόγια, αλλά όχι και η αγάπη, κρυφά θα φύγω, δε θα με καταλάβεις, να βρω το δρόμο για εκείνο το παράλληλο σύμπαν, εκεί που χάθηκαν όλα τα μυνήματα του έρωτά μας.

Θα τα μαζέψω ένα-ένα να τα φυλάξω για τις δίχως μνήμη μέρες....με όλα τους τα λάθη και με όλες τους τις αλήθειες, εκείνες που ποτέ δε χώρεσαν σε λέξεις.
Μετά θα γυρίσω ανεπαίσθητα κοντά σου, είπαμε δε θα με καταλάβεις, να με διορθώσεις, να με αγαπήσεις

16 σχόλια:

αγκαλιές του φεγγαριού είπε...

να σε αγαπησει ναι..

οπως εισαι ομως
γιατι αν ειναι να σε διορθωνει, το εχει χασει το παιχνιδι..

εραστης συνοδοιπορος ειναι, οχι πατερας!!

καλημερα μικρη μου

kioy είπε...

Που πάνε τα μυνήματα μας σαν ξεχνιούνται;

Οι όρκοι αγάπης σε πια νερά κείτονται;

Και σαν όλα στων αισθήεσων τα υπολείματα μαζέψεις, δίχως μνήμη το παρελθόν πως θα αγγίξεις;

Την καληνύχτα μου καλή μου! :)

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ είπε...

Να έτσι απλά
να σ' αγγίζουν οι λέξεις
για κείνες τις μέρες που θαρθούν
δίχως μνήμη
ν' ακουμπώ στο όνειρο.
Καλή σου μέρα.

piXie είπε...

Διαβάζω μια μια τις λέξεις σου, σα να φεύγουν καταπιεσμένες από μέσα μου.

Μερικές φορές τα λόγια λιγοστεύουν τόσο πολύ, που άθελά σου σκέφτεσαι μήπως λιγόστεψε και η αγάπη μαζί τους.

"Γιατί η ζωή είναι ατελείωτη και μπορεί κανείς να ξαναρχίσει και δυό φορές - να ξαναρχίζει κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή... (Τ.Λ.)", είχα διαβάσει.
Και σκέφτομαι, μακάρι κάποιες στιγμές να διορθώνονταν, μακάρι να γίνονταν κάποιος να σε αγαπήσει απότην αρχή, κάποιον να αγαπήσεις από την αρχή.

Melian είπε...

@ να με διορθωνει στα ορθογραφικά...αυτο επιτρεπεται :)

Καλησπέρα φεγγαρενια !

@ειπαμε kioy....το παρελθον ειναι μια ξενη χωρα. Δε μας αφορά. Κι όσοι σε αυτό διαρκως επιστρέφουν ματαια κατα τη γνωμη μου χανουν το χρόνο τους.
Η ζωή είναι τωρα κι αφορά το τωρα.

Καλό σου απόγευμα!

@ Σοφία , σ'ευχαριστω για το πέρασμα σου!
Ναι....οι παλιοι ορκοι αγαπης να ακουμπουν το όνειρο. Αυτό!

@ Να μας αγαπησει καποιος απο την αρχή, pixie, αν η αγαπη του εχει ξεθυμανει, δε γινεται. Το μονο που μπορουμε να κανουμε, οσο περνα απο το χερι μας , ειναι να μην την αφησουμε να ξεθυμανει
Όσο για τα λογια που λιγοστευουν pixie, δεν ειναι παντα απαραιτητα. Αρκουν και τα βλέμματα. Τα αγγιγματα. Πολυ πιο σπουδαια !

genna είπε...

τότε τρυφερή μου θα επιστρέφεις να κάνεις οτι επιθυμεί η ψυχούλα σου...

τότε όλα δικά σου θα είναι, όλα πίστεψε με....

τότε όλα θα λάμπουν!

φιλάκι γλυκό Μelian

Melian είπε...

σ'ευχαριστω για την τοση αγαπη, genna.
σ'ευχαριστω για την αποδοχή της melian.

Γλυκια η επιστροφή σου....

Καλο σου βραδυ κοριτσι, καλη ξεκουραση

φιλι

CAESAR είπε...

Δεν χάνονται τα μηνύματα. Ταξιδεύουν σαν τα πουλιά της θάλασσας πάνω στη χρυσή γραμμή του ήλιου & του φεγγαριού...

Melian είπε...

Caesar, αγαπημενε, μου θυμισες εκεινα τα πρωτα σχόλια σου, που τόσο τρυφερα θυμάμαι!

Όχι δε χανονται τα μηνυματα ...ουτε και τα συναισθηματα που προκαλουν καποια πολυ ιδιαιτερα σχολια.
Να εισαι καλα!

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas είπε...

Θα είναι όμορφη νύχτα, ξεχωριστή. Και με ακόμη πιο φωτεινά χρώματα θα ζωγραφίσει την επιστροφή σου.

Melian είπε...

Καλησπέρα Λάκη!

Παιχνίδια του νου για άγρυπνες νύχτες!

Να είσαι καλά!

evaggelia-p είπε...

Σ' ένα παράλληλο σύμπαν, εκεί φωλιάζουν όλες οι πολύτιμες στιγμές και φέγγουν σαν αστέρια μαγικά, ζεσταίνοντας τις σκοτεινές στοές του νου.

Μου' λειψες, μελισσάκι μου.

Πολλά φιλιά

Υ.γ: Ούτε στα ορθογραφικά! Κομμάτι μας κι αυτά :))

iLiAs είπε...

..στο παράλληλο σύμπαν ίσως είναι τα απραγματοποίητα όνειρα μας.
Η αγάπη διχως όρους, τα νοήματα διχως λέξεις.

Όμορφη νύχτα να έχεις Melian :)
Να είσαι καλά :)

Melian είπε...

@Ευαγγελία σ'ευχαριστω που πέρασες!
Κι εμενα μου έλειψες.

Καμια φορα έχουμε λιγη σοκολατα στα χειλη ή λίγη σάλτσα...τετοιου ειδους παρεμβάσεις εννοούσα με τις διορθωσεις...αθωες, με καλο σκοπο :)

Φιλιά πολλά

@ Στο παραλληλο συμπαν μπορει να ειναι κρυμμενα και όσα χανουμε σε αυτο :)
Αν χρειαστει θα καταφυγω κι εκεί...

Καλό σου βράδυ, Ηλία :)

Λίνα είπε...

Στο παράλληλο σύμπαν, αφήνω όσα δεν λέω σε εσένα, όχι από φόβο μήπως δεν τα εκτιμήσεις, μα για να ταξιδεύουν εκεί, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα.

:-)

Melian είπε...

Όλοι μας καποια στιγμη νιωθουμε καπου να αφησαμε τις λέξεις μας με την ψυχή μας....

Να εισαι καλα!