Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

χαμένα λεπτά




μ΄αρέσει ο τρόπος που αλλάζεις τις καταλήξεις στις λέξεις και τις κάνεις δικές σου
ένα αόρατο χαμόγελο γεννιέται μέσα στη σκέψη και τη φωτίζει
μην το διώχνεις


κι ενώ τα δέντρα τρέχουνε και η γύρη απλώνεται μέσα μου
σκέφτομαι όλα αυτά τα χαμένα λεπτά που με τόση απλοχεριά ξοδεύω

κάποτε θα τ'αναζητήσω
όλα

8 σχόλια:

Τάσος Δενελάβας είπε...

Ξοδεύουμε λέξεις και αισθήματα μέχρι σκόνη να τα σκεπάσει ,
κι ο χρόνος στο βάθος ήχους σκορπά μέχρι να ..

Τικ – Τακ ..

Καλησπέρα Melian .

Melian είπε...

Καλησπέρα Τασο!

kioy είπε...

Αχ, ο χρόνος περνάει... Περνάμε και εμείς από πάνω του. Ας μην ξοδεύουμε τον εαυτό μας πάνω του, ας κατακτήσουμε ένα παλιό καϊκι, να κουρσέψουμε το απέραντο συνεχές του...

Ένα αχνό χαμόγελο που γέννησε κάποια σκέψη!

Melian είπε...

Ένα αχνό χαμόγελο στη σκέψη να κουρσέψουμε ένα παλιό καϊκι :)

Καλή σου μέρα kioy :)

kostas-patra είπε...

Κάθε αναπνοή είναι μια απόδειξη ύπαρξης,
κάθε λέξη είναι προσπάθεια ένωσης
και κάθε συναίσθημα μια εξασφάλιση κερδισμένου χρόνου

τούτο είναι που νογά ο θάνατος και ξέρει πως υποτάσσεται

και ποιός μετρά τη ζωή με δευτερόλεπτα; η παλάτζα έχει μόνο χαρές και λύπες

όσο για τα χαμένα λεπτά είναι οι δείκτες όλων
αυτών που θέλαμε να γίνουμε

τα φιλιά μου συγνεφιά

Melian είπε...

κάτι μου λέει πως ο θάνατος δεν υποτάσσεται, Κωστή
αλλά εμείς πρέπει να κουβαλάμε συνεχώς αυτην την ψευδαίσθηση

και στο κάτω κάτω τι σημασία έχει, όταν νιωθουμε το αίμα να κυλάει με δύναμη στο κορμί μας

χαμένα λεπτά, ώρες, μέρες, μήνες δυστυχώς έχουμε οι πιο πολλοί από μας..είναι ο χρόνος που αφήνουμε να κυλάει....να κυλάει...νομίζοντας ότι είναι απεριόριστος


ανταποδίδω τα φιλιά

Οδος Ονειρων~~ είπε...

χαμένα λεπτά για ανούσιους λόγους
λεπτά
που θυμώνουμε,μισούμε,αγανακτούμε
λεπτά
που ξεχνάμε να πούμε συγνώμη,σαγαπώ
ευχαριστώ

αν γύριζα το χρόνο λίγο πίσω θα τα μάζευα
όλα
και θα ακουμπούσα την ψυχή μου στα πόδια του^

να σαι καλα που μου θυμησες τι δνε πρεπει να ξεχνώ^

Melian είπε...

Καλως ήλθες οδος ονειρων!

Όταν διαβάζω μια διαφορετική ερμηνεία από αυτην που είχα κατά νου, χαιρομαι, γιατί πάντα έτσι γινόταν με τον γραπτο λόγο...ο καθενας πρέπει να βρίσκει αυτό που εκείνον αγγίζει

Καλο Σ/Κ