Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008




Όνειρο θα' ναι σ'έναν λιωμένο χρόνο των αισθήσεων
Με ξυπνά η ιδρωμένη νύχτα
και μένω να κοιτώ άγριες θημωνιές
όπου ο ήλιος έκρυψε το φως του
Μαζί και τη θέλησή μου
κι εκείνη τη βαθύτερη ανάγκη, την ανομολόγητη


8 σχόλια:

chrisa είπε...

Μια γλυκειά καλησπέρα!! Είναι υπέροχο να ονειρευόμαστε..στα όνειρα ο χρόνος λιώνει.. σταματάει..και κυριαρχούν μόνο οι αισθήσεις και οι παραισθήσεις..
Ακόμα και αν ξυπνήσεις την νύχτα και ο ήλιος έχει χαθεί..κοίτα το φεγγάρι...μπορεί να μελαγχολήσεις.. αλλά θα γεμίσεις και θέληση και αισιοδοξία γιατί ξέρεις ότι θα ξημερώσει μια καινούργια μέρα..
Ενα χαμόγελο από μένα!
Πολλά φιλιά!

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas είπε...

Ξαναβρές το φως του μπαγάσα του ήλιου και χαμογελά στη μέρα...

elmelissa είπε...

Καλησπέρα Χρύσα και ευχαριστω που μοιράζεσαι μαζί μου τις αισιόδοξες σκέψεις σου.
Πολλά χαμόγελα και από μένα, να είσαι πάντα καλά!

elmelissa είπε...

Δίχως το φως του συγκεκριμένου ήλιου θα δυσκολευόμουν πολύ να πορευτώ στη ζωή :)


Καλώς ήλθες Λάκη!

CAESAR είπε...

Με τις αισθήσεις μας βιώνουμε τον ανθρώπινο χρόνο, διαφορετικά κάθε φορά...

elmelissa είπε...

Κατι πολυ όμορφο μου θυμισες, Caesar, να εισαι καλα...:)

(Κάτι λιγότερο από δυο μερες κλεμμενες όμως απο τον Παραδεισο...)

CAESAR είπε...

Tελικά, το "κλεμμένο" είναι μάλλον το πιό όμορφο:)

elmelissa είπε...

Και όσον αφορά το χρόνο, αυτο με τη μεγαλύτερη διάρκεια..Αυτη που δε μετριέται με ώρες και λεπτά...αλλά με ακινητες στιγμές που γινονται μνημες, σημεια αναφοράς για τον καθενα μας..

Μου θυμισες ενα βιβλιο που διαβασα προσφατα το Μπλουζ για τη Ζέλντα (τη γυναικα του Φιτζεραλντ)
Γραφει λοιπον:
[Η αγαπη για μενα δεν διηρκεσε παρα ένα μήνα, και αυτός ο μήνας γέμισε ολάκερη τη ζωή μου. Μακάρι να ξέρατε πώς]

Μου ειναι τόσο κατανοητη αυτη η φράση....